Bastarður Víkinga!

Ég var að renna í gegnum bókaskápinn minn í leit að einhverju lesefni þegar ég rak augun í eina af mínum uppáhaldsbókum, Myllan á Barði; eða undarlegir atburðir sem urðu hér um árið í Otravatnshéraði. Ég les bækur yfirleitt ekki nema einu sinni, einstaka sinnum tvisvar, en þessa bók las ég árlega í nokkur ár. Ég fattaði allt í einu að ég vissi ekkert um þessa bók, hvaðan hún kæmi eða annað¹. Hún er eftir litháíska höfundinn² Kazys Boruta og kom út hjá Máli og Menningu 1976 í þýðingu Jörundar Hilmarssonar.

Bókin fjallar um hlédrægan miðaldra myllara sem verður ástfanginn af helstu daðurdrós sveitarinnar og semur við púka (sem er óttalegur lúser og telur að díllinn geti hjálpað sér með statusinn í stéttarfélaginu) um ástina: Hilarity ensues.

Ég finn ekki sérlega mikið á skiljanlegu tungumáli um þessa bók eða höfundinn, t.d. er greinin um hann á wikipedíu bara stubbur. Eg sé þó að hann skrifaði nokkrar fleiri bækur, en sé ekki að nokkur þeirra hafi verið þýdd á ensku.

Kannast einhver annar við þessa bók eða höfundinn? Veit einhver hvort fleiri bækur eftir hann hafi t.d. verið þýddar?

FIN

1. Annað en austantjaldseitthvaðeitthvað [↩]
2. Og samkvæmt gúgli: Pólitíkusinn. [↩]

Einu sinni var ég kominn fimm mínútur inní samræður um Burroughs þegar ég áttaði mig á því að þær væru um William S., ekki Edgar Rice. Mér fannst samtalið heldur ekki synka við það sem ég vissi um höfundinn, en viðmælandinn virtist gleypa við öllu ég hafði um hann að segja. Í allri sanngirni, þá var meginþorri blaðursins hans megin, svo mér gafst ekki færi á að segja neitt of útúr kú.

Ég hef ekkert lesið eftir bítskáldin nema smá Ginsberg, en ég er vel að mér í pölpinu. Aldrei verið sérstakur Tarzan fan, eftir fyrstu nokkrar bækurnar varð ég var við ljósritunarfölva. Burroughs varð víst snemma þreyttur á karakternum, en eins og margur rithöfundurinn þá skrifaði hann í átt að reglulegum launatékka¹. Barsoom bækurnar, semog systur serían Venus, eru miklu betri og snerta stundum brilljans.

FIN

1. Einsog t.d. Arthur Conan Doyle hafði gert á undan honum og Ian Flemming gerði seinna. [↩]